Sinan Çetin’in Kağıt Filmi ile Kutsal Devlet Zihniyetine İsyan Ediyor

Genç, idealist bir yönetmen olan Emrah (Öner Erkan’ın canlandırdığı Emrah aslında Sinan Çetin’in kendisidir!), ilk sinema filmini çekmeye çalışmaktadır. Emekli gümrük muhafaza müdürü olan babası Mehdi Bey (Ahmet Mekin), oğluna idealindeki evlat portresini dayatan, devleti kutsal belleyen bir babadır (ki biz onu Propaganda filminden tanıyoruz, orada Kemal  Sunal’ın canlandırdığı dürüst memur Mehdi Bey’di). 


Emrah, arkadaşları ve annesi Şahane Hanım'ın (Ayşen Gruda ki, biz onu Meral Orhonsay’ın canlandırdığı Şahane olarak yine Propaganda’da tanımıştık) desteğiyle yapımcılardan para vaadi arak devrimci bir film çekmeye başlar…  Fakat Türk seyircisinin sinemaya nasıl çekileceğini bilen yapımcı onun bir yıldız ile çalışmasını ister. Sarışın ve aptal bir kadın oyuncuyu tavsiye eder. Emrah bunu da kabul eder ama karşısına Ankara’nın dev bürokrasi çarkları çıkar... Emrah'ın, hayalleriyle arasında Müzeyyen Hanım'dan (Asuman Dabak ki, Propaganda’da “Ankara Ankara seni görmek ister her bahtı kara nakaratındaki bahtı karaları yaratan bürokratlardan biridir) alacağı son bir imza kalmıştır. İşler ters gider. Emrah filmi çeker ama izni alamaz. Çünkü bürokrasinin alt kademesindeki bu küçük memure, bugün artık cümle âleme komik gelen, “film çekmek için senaryonun tasdik edilmesi şartını içeren” bir kanunu öne sürer: üstelik kültürel, ahlaki ve ulusal gerekçelerle; üstelik kör bir inatla...