GUY RITCHIE’nin yönettiği ve Robert Downey Jr., Jude Law, Jared Harris ile Noomi Rapace’in oynadığı Sherlock Holmes: Gölge Oyunları (Sherlock Holmes: A Game Of Shadows) tamamen Amerikanlaşmış sinema diliyle keyifli bir film olmuş ama gevezeliği ile fena halde sıkıyor… Aslında kaba saba olan göndermelerini de bu aksiyon ve şekil şemail kalabalığı içinde eritiyor... Şeklen Amerikalılaşmasına rağmen ruhen İngiliz kalan Sherlock Holmes’un son macerasında bize sunulan ana fikir ise şu: “Almanlar, Birinci Dünya Savaşı’ndan 15- 20 yıl önce, planladıkları gibi bir dünya savaşı çıkartabilmiş olsalardı; üstünlük/öncelik onların elinde olsaydı, Batı Uygarlığı çökerdi”... Böyle tek taraflı bir önermeden yola çıkarak yüz bilmem ne kadar dakika boyunca insanların beynine girmeye çalışıyorsanız, “Kusura bakmayın beyler, bir dakika, itirazım var” derim. Birinci Dünya Savaşı, evet Almanların “Güneşte bize de bir yer” davası ile çıkmış gösterilir. Çünkü Batı uygarlığının büyük temsilcisi İngilizler, Kapitalizm’in sırtına binerek bütün dünyayı bir sömürge haleni getirmişler, diğer Batılı milletlere efendilik taslıyorlardı. Protestanlığın doğduğu toprakların sahibi Almanlar ise “Güneş Batmayan İngiliz Sömürge İmparatorluğu”nda kendileri için hayat alanları yani sömürgeler bakmaya başlamıştı… İdeolojileri eskiden olduğu gibi "kutsal savaş"ı emreden Hıristiyanlık değil, ondan bozma bir ahlakla geliştirilmiş Kapitalizm olan bu iki ulusun tepişmesinden dünya tarihinin en büyük savaşı çıkacaktı… İşte Sherlock Holmes: Gölge Oyunları (Sherlock Holmes: A Game Of Shadows) bu savaşın öncesine giderek, -eniştem beni niye öptü misali- “İngilizler kaybetseydi, Batı uygarlığı yok olurdu” tezini işliyor…
*
