Siyah Kuğu'nun, beni çok etkilediğini ama giderek bu etkisinin azaldığını ama bir kere daha izleyebileceğimi söylersem beni kınamazsınız sanırım... Siyah Kuğu klasikler arasında sarsılmaz bir yere sahip Kuğu Gölü’nün modern bir yorumu. Yönetmen tamamen trajedi kalıplarına yaslanmış. Başkarakterdeki şiozid paranoyak belirtiler ve giderek baskın çıkan hastalık, çifte kişilik vurgusu, biseksüel cinsel sapmalar ve fantazmalar, güçlü ana figürü, kusursuzluk arayışı, kendi tercihlerinden dolayı bulunduğu yerden düşüş: “intihar”!
